رفتار مجامع آموزشی و برسی کنش ها و واکنش مدیران، اساتید و دانش پژوهان این مراکز، در برابر حوادث پس از انتخابات، به نوبه خود جالب و در خور توجه است. اما از انجا که این وبلاگ به برسی کنش های سیاسی روحانیون می پردازد، در این پست به رفتار طلاب جوان در برابر مدیریت 2 مرکز اموزشی در قم می پردازیم.

 نواب و دانشگاه ادیان

طلاب پسر پیش از این با نگاشتن نامه ای به ایت الله مهدوی کنی اعتراض خود را نسبت به عملکرد مدیریت دانشکده ادیان اعلام کردند.

 در ان نامه گفته شده بود که نواب و دانشکده تحت مدیریت و همچنین پرسنل و برخی اساتید ان، صحنه گردان تحرکات اخیر در قم بوده اند.

در این نامه از کسانی چون مهدی مهریزی, محمد ذبیحی و عبد الرحیم سلیمانی نام برده شده است. علاوه بر ان عکس حضور حجت الاسلام حمید رضا شریعت مداری رییس دانشکده شیعه شناسی ای دانشگاه را درمیان اغتشاش گران نیز منتشر کرده اند.

اینکه چرا طلاب این نامه را به ایت الله مهدوی کنی نوشته اند. جای پرسش دارد و پاسخ ان هنوز برای سپریتال مشخص نشده است. علاوه بر ان هنوز معلوم نشده که این نامه را چه کسانی نوشته و به ایت الله ارسال کرده اند.

 

جامعه الزهرای نوپا

معمولا هیچ خبری از جامعه الزهرا و حوزه های علمیه خواهران در سطح عمومی دیده نمی شود...این مرکز اموزشی که پس از انقلاب شکل گرفته و گسترش یافته، در قیاس با عمر هزار و اندی ساله مدارس علمیه برادران بسیار نوپا! محسوب می شود.

دانش اموختگان جامعه الزهرا را عمدتا دخترانی تشکیل می دهند که در صدد اموختن معارف دینی در مراکز اموزشی حوزوی هستند. دروس جامعه شبیه واحد های درسی رشته های الاهیات و معارف اسلامی است.

 جامعه الزهرا ناگهان سیاسی می شود!

در سالیان اخیر هیچ تحرک سیاسی از این مرکز دیده نشده بود!( و یا اینکه اخبار ان منتشر نشده) جز اینکه مدتی است که دانش پژوهان این مرکز نسبت به عملکرد مدیر خود اعتراض دارند.

در 17 خرداد امسال بود که 1500 نفر از اساتید و طلاب این مجموعه با امضای توماری حمایت خود را از محمود احمدی نژاد اعلام کرده بودند. اما سکوت 7 ماهه مدیر سالخورده، طلاب جوان را بر داشت تا در مقابل دفتر وی تجمع کرده و برکناری او را مطالبه کنند.

 انان گناه نا بخشودنی محمد رضا طباطبایی را سکوت او، همچنین برگزار نکردن حداقل یک جلسه پیرامون مسائل اخیر و واکاوی اطراف این قصه ی شوم می دانند. علاوه بر این، انان تارنمایی پیرامون نقد عملکرد مدیریت جمعة الزهرا راه اندازی کرده اند.

 طباطبایی کیست؟

حجت الاسلام محمد رضا طباطبایی مدیر جامعه الزهرا و از هیئت امناء و هیئت موسس این مجموعه است که شاگردانش خواهان کناره گیری او شده اند.

طلاب جامعه معتقدند که او در ایام پس از انتخابات با سکوت خود، مهرتاییدی بر رفتار قانون شکنان نهاده و بدین ترتیب از انان حمایت کرده است.

نواب که مدیریت مدرسه علمیه شهیدین (از حوزه های معروف و پیشرفته قم) را نیز به عهده دارد، در مدت مدیریت در این مدرسه نیز مخالفان سیاسی زیادی پیدا کرده است. گفته می شود عده ای از طلاب به بهانه های واهی اما در واقع به جهت بینش، رفتار و مواضع سیاسی(که مخالف مواضع مدیریت بوده) از این مدرسه اخراج شده اند که حجت الاسلام حامد حسنیان فرزند حجت الاسلام روح الله حسینیان رییس مرکز اسناد انقلاب اسلامی و نماینده مجلس یکی از اخراجیان بوده است. علاوه بر این چند تن ازطلابی که از مجموعه تحت مدیریت وی اخراج شده اند، طی نامه های جداگانه ای از مواضع سیاسی او انتقاد کرده اند.

به بنا بر اطلاع سپیریتال، حجت الاسلام طباطبایی دارای مواضع سیاسی چپ بوده و علی رغم شاگردی ایت الله مصباح یزدی، در دوران اصلاحات از عطاء الله مهاجرانی حمایت کرده است. نیز در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری دهم، مدیریت مدرسه شهدین به حمایت از اکبر هاشمی رفسنجانی پرداخته است.

 نتیجه

اگر چه طلاب در ایام انتخابات از کاندیدای مورد علاقه خود حمایت می کردند، اما واکنش ها نسبت به حوادث پس از انتخابات متفاوت بود. برخی سکوت پیشه کردند، بعضی مراجع از رهبری حمایت کردند ( ایت الله نوری همدانی)...دیگرانی برای برون رفت از معضلات در نوبت های مختلف پیشنهداتی ارائه کردند( ایت الله مکارم و جوادی املی)...برخی از مدیران نیز به حمایت از کاندیدای شکست خورده انتخابات پرداختند( حجج اسلام نواب و محمد رضا طبابایی).

بازخوردها در برابر موضع اخیر عمدتا ازسوی طلاب و کسانی که در این مجموعه ها تحصیل می کردند، ابراز می شد. طلاب جامعه الزهرا به شدت نسبت به عملکرد وسکوت معنا دار طباطبایی اعتراض کرده اند. انان می گویند که جاسوسانی در این مدرسه مسئول شناسایی معترضین شده اند.

 

توصیه ای به طلاب جامعة الزهراء

باری. سپریتال به نوبه خود از این حرکت اعتراضی حمایت می کند و به معترضان توصیه می کند اعتراضات خود را از طریق قانونی و به شیوه مسالمت امیز پیگیری کنند. تجربه نشان داده که تغییر مدیران مجموعه های اموزشی به راحتی و از پایین صورت نمی گیرد، به این جهت که مدیریت مجموعه های اموزشی عمدتا از سوی مقامات بالاتر منصوب میشوند. ازاین رو اگر اعتراضات به صورت کور و بی برنامه صورت بگیرد نه تنها به نتیجه مطلوب نخواهد رسید بلکه معترضین پراکنده شده و مطالبات انها بر اورده نخواهد شد.